اين منطقه با مساحت 27789 هكتار از سال 1355 به عنوان پارك ملي تحت حفاظت بوده، در سال 1361 به منطقه حفاظت شده و مجدداً در سال1380 به پارك ملي تبديل شده است. پارك ملي لار نمونه اي شاخص از زيستگاه هاي كوهستاني است و در دامنه غربي قله دماوند در استان هاي مازندران و تهران قرار دارد. داراي اقليم مرطوب سرد است. رودخانه لار كه به درياچه پشت سد لار در اين پارك منتهي مي شود، يكي ازمنابع تامين آ ب آشاميدني شهر تهران محسوب مي شود. رود هاي پر آب اين پارك زيستگاه يكي از نادرترين ماهيان به نامقزل آلاي خال قرمز است. بخش كوهستاني پارك از تنوع گياهي چنداني برخوردار نيست اين منطقه به عنوان زيستگاه تابستان گذران براي اكثر گونه هاي حيات وحش محسوب مي شود. 159 گونه جانوري در پارك ملي لار شناسايي شده اند كه مهمترين آن ها عبارتند از: بز پازن، قوچ و ميش، خرگوش، پلنگ، سياه گوش، خرس قهوه اي، تشي، كفتار، گرگ، روباه معمولي، كبك دري، بلدرچين، عقاب طلايي، كوكر و كركس. دشت هاي پوشيده از آلاله و زنبق وحشي جلوه هاي بديع از اين پارك را به نمايش گذاشته است.