منطقه حفاظت شده نايبند كه خود از سال 1357 تحت حفاظت بود،به همراه منطقه حفاظت شده كوچك ديگري به نام حرا نايبند و قسمتي از خليج فارس در سال 1383 به عنوان اولين پارك ملي دريايي تعيين شد .اين پارك با مساحت 49815 هكتار در نزديكي بندر عسلويه در استانهاي بوشهر و هرمزگان قرار دارد.پارك ملي دريايي نايبند با سواحل متنوع حفره اي،ماسه اي،مرجاني و جنگلي مجموعه اي باارزش و كم نظير گياهي و جانوري را در بر دارد.داراي اقليم فرا خشك گرم است .سواحل ماسه اي پارك محل تخم گذاري لا كپشتهاي عظيم دريايي،و جنگلهاي متراكم حراي آن محل مناسبي براي زمستان گذراني پرندگان مهاجر و آبزي است.گونه هاي اصلي جانوري پارك عبارتند از:جبير،كاراكال،خار پشت ايراني،تشي،خرگوش،جربيل هندي،گراز،گرگ،هوبره،باكلان بزرگ،پليكان پا خاكستري،حواصيل پا خاكستري،جيرفتي،عقاب دو برادر،انواع سارگپه،دليجه،هدهد،بالابان،شاهين و بو تيمار كوچك .اين پارك ملي فاقد رودخانه هاي دائمي و منابع كافي آب شيرين براي حيات وحش آن است.دخالتهاي بي رويه انسان در  گذشته ،مانورهاي نظامي و فعاليتهاي توسعه صنعتي اثرات منفي شديدي بر حيات وحش پارك داشته اند.