استفاده می کنیم اما بسیار جالب است که شواهد نشان می دهند شامپانزه ها نیز در مواردی شبیه به این و به شکلی آگاهانه از لبخند استفاده می کند.»

هر چند که خنده های شامپانزه ممکن است ترکیبی از یک واکنش آگاهانه و یک نوع رفتار غریزی و غیرارادی باشد. اما در این تحقیقات مشخص شد که خنده های واکنشی شامپانزه ها در حقیقت نقش همان لبخندهایی را دارد که آدمها هنگام صحبت با دیگران می زنند.

به گفته داویلا راس، خنده شامپانزه صرفا تقلید سر و صدای همبازی های خود نیست. ابراز احساسات آنها در شکل جواب دادن به خنده های پر سرو صدا بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد.

وی می افزاید مشارکت شامپانزه در خنده های گروهی یا به اصطلاح « خنده مصلحتی » مثل رفتار متعارف در انسانها نیست. بلکه آنها با این کار مشارکت در یک کنش گروهی را نشان می دهند.

به نظر می رسد شرکت در خنده های گروهی و یا پاسخ دادن به خنده دیگران یکی از عوامل مهم در روند تکامل زندگی گروهی گونه های میمون است. به گفته داویلا راس احتمالا پنج میلیون سال پیش خنده های اجداد مشترک انسان و گونه های میمون یک واکنش صادقانه و غریزی تر از آنچه که امروز می بینیم بوده است.

به نوشته روزنامه « ایندیپندنت» این تحقیقات روی ۵۹ شامپانزه در یکی از پارک های حیات وحش در کشور زامبیا صورت گرفته است.