محوطه محصور مراقبت مي‌شوند. در برخي باغ وحش‌هاي جهان نيز نمونه‌هايي از آن وجود دارد.

وي با اشاره به مشخصات گوزن زرد ايراني، عنوان كرد: گوزن زرد ايراني جثه‌اش از مرال كوچك تر است. از نظر اندازه طول سر و تنه 150 تا 200 سانتي متر، دم 16 تا 20 سانتي متر، ارتفاع 85 تا 110 سانتي متر و داراي وزني بين 50 تا 130 كيلوگرم است.

ابدي ادامه داد: زيستگاه اين گوزن بيشتر در جنگل‌هاي متراكم زاگرس و بيشه زارهاي غرب و جنوب غربي است. البته در گذشته، پراكندگي وسيعي از شمال آفريقا تا عراق، تركيه و ايران داشته، ولي در حال حاضر نسل آن در تمام كشورهاي مذكور به جز ايران نابود شده است.

وي افزود: گوزن زرد ايراني عموما شبگرد است و صبح زود و اوايل غروب فعاليت بيشتري دارد. به صورت جمعي زندگي مي‌كند و معمولا ماده‌ها، بچه‌ها و نرهاي نابالغ در گروه‌هاي جدا از دسته نرهاي مسن مشاهده مي‌شوند.

ابدي اظهار داشت: حس بينايي گوزن زرد قوي تر از مرال است و به خوبي شنا مي‌كند. گوزن زرد در محيط‌هاي طبيعي بسيار محتاط است و به محض احساس خطر با خيزهاي بلند فرار مي‌كند. گاهي نيز در ميان بوته‌ها و درختان مخفي مي‌شود.

وي تصريح كرد: گوزن‌هاي زرد ايراني اغلب در اوايل پاييز جفت گيري مي‌كنند. مدت آبستني گوزن ماده حدود هشت ماه است و يك و به ندرت دو بچه مي‌زايد. طول عمر آنها حدود 16 سال است.

ابدي افزود: تغذيه گوزن‌ها بيشتر از علف‌ها و شاخ و برگ گياهان است. گاهي اوقات نيز از سرشاخه‌هاي درختان يا از پوست ساقه استفاده مي‌كنند.