گیاهان زندگی می کردند.

آنچه توجه دکتر ویلکینسون را جلب کرد نه این حیوانات عظیم، بلکه ارگانیسم های میکروسکوپی که در بدن آنها زندگی می کردند بود.

او به برنامه "بی بی سی نیچر" گفت: "اکولوژی میکروب ها و نقش آنها در کارکرد کره زمین یکی از جالب ترین موضوع های علمی است."

"هرچند این دایناسورها هستند که در این مطالعه مخیله عمومی را تحریک می کنند، اما میکروب های داخل شکم آنهاست که باعث تولید متان می شود."

متان که به عنوان یک "گاز گلخانه ای" شناخته می شود تشعشعات فروسرخ خورشید را جذب می کند و آن را در اتمسفر زمین به دام می اندازد و باعث افزایش دما می شود.

مطالعات قبلی حاکی بود که زمین در عصر مسوزوئیک ده درجه سانتیگراد گرمتر بود.

با توجه به اینکه بخش قابل توجهی از گاز متان از دام ها متصاعد می شود، محققان از داده های کنونی برای برآورد کردن تاثیر ساروپادها بر آب و هوا استفاده کردند.

دکتر ویلکینسون گفت: "گاوها اکنون سالانه حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تن متان تولید می کنند. بهترین تخمین ما در مورد ساروپادها حدود ۵۲۰ میلیون تن است."

تصاعد کل متان در حال حاضر سالانه حدود ۵۰۰ میلیون تن از همه منابع طبیعی، مثل حیوانات در حیات وحش و فعالیت های انسانی از جمله برای تولید لبنیات و گوشت است.

دکتر ویلکینسون اضافه می کند که میزان گاز متان تولیدی در دوره مسوزوئیک بسیار بیش از حد کنونی بوده است چرا که تنها منبع تولید آن دایناسورها نبوده اند.