شرکت نفت در این مورد نتیجه داده و عبور خط لوله از داخل پارک ملی بمو آغاز شده است.
مدیر کانون سبز فارس در این باره به مهر می‌گوید: پیش از انقلاب هفت حلقه چاه نفت در شهرستان سروستان شناسایی شد که در سال‌های اخیر شرکت نفت تصمیم گرفت آن چاه‌ها را به مرحله بهره‌برداری برساند و به همین دلیل ساخت‌وساز مستحدثات بهره‌برداری را در اطراف این چاه‌ها آغاز کرد تا نفت استخراج‌شده از این چاه‌ها را به پالایشگاه شیراز که در مجاورت پارک ملی بمو قرار دارد، انتقال دهد.
به گفته بهمن ایزدی، در حقیقت شرکت نفت در این پروژه قصد دارد نفت چاه‌های شهرستان سروستان فارس را که در ۸۵ کیلومتری شیراز واقع شده با لوله به پالایشگاه شیراز منتقل کند. همچنین قرار است میعانات گازی از فراشبند - منطقه‌ای بین فارس و بوشهر - به این پالایشگاه منتقل شود.
او اضافه می‌کند: کارشناسان و ارزیابان محیط‌زیست، مسیری را برای عبور لوله نفت و میعانات گازی و انتقال از سروستان و فراشبند به شیراز پیشنهاد کرده بودند که هیچ‌گونه آسیبی به پارک ملی بمو وارد نمی‌کرد و خطوط انتقال، بی‌آنکه وارد پارک شود به پالایشگاه متصل می‌شدند. اما مسوولان اجرایی بی‌آنکه این پیشنهاد را درنظر بگیرند گزینه‌ای را انتخاب کرده‌اند که براساس آن، بخشی از مسیر خطوط انتقال نفت و میعانات گازی از عمیق‌ترین و بکرترین دره‌ها در پارک ملی بمو عبور می‌کند. این در حالی است که بنا به تصریح قانون و معیارهای زیست‌محیطی هرگونه طرح صنعتی باید حداقل ۱۴ کیلومتر از پارک ملی فاصله داشته باشد.
آن‌طور که این فعال محیط‌زیست می‌گوید: در گزینه جدید برای انتقال خطوط نفت و میعانات گازی نه‌تنها معیارهای زیست‌محیطی رعایت نشده بلکه عملیات اجرایی انتقال با دشواری‌های فراوانی همراه خواهد بود زیرا طبق مسیری که کارشناسان محیط‌زیست پیشنهاد کرده بودند خطوط انتقال از اراضی مسطح عبور می‌کرد و با دورزدن پارک ملی بمو به پالایشگاه متصل می‌شد اما مسیر جدید از منطقه کوهستانی و دره‌های عمیق عبور می‌کند. ضمن آنکه ۳۰کیلومتر طولانی‌تر از مسیر پیشنهادی محیط‌زیست استان است.
این فعال محیط‌زیست افزود: این نقطه از پارک، زیستگاه کل و بز و همچنین آبشخورگاه آهوان است که تقریبا با این عملیات دستخوش تغییرات اساسی و جدی شده است.
در حال حاضر بمو با تهدیدات متعددی مواجه است، همجواری کلانشهر شیراز و دو شهرستان بزرگ مرودشت و زرقان با بمو، فشار فراوانی را به پارک وارد می‌کند. این فشار با رشد روزافزون جمعیت روزبه‌روز بیشتر می‌شود. از سوی دیگر، جاده شیراز - اصفهان که پیش از انقلاب احداث شده از وسط پارک عبور کرده و پارک را به دو بخش بزرگ و کوچک تقسیم می‌کند به‌طوری که اکنون در بخش کوچک‌تر پارک، اثری از حیات‌وحش به چشم نمی‌خورد زیرا عملا ارتباط این بخش با بخش‌های دیگر پارک قطع شده و آمیزشی میان گونه‌های وحش این بخش با دیگر بخش‌ها وجود ندارد. وجود چند پادگان نظامی و شهرک صنعتی در اطراف پارک از دیگر عوامل تهدید‌کننده پارک است.
پارک ملی بمو با ۴۸ هزار هکتار وسعت در شمال استان فارس و شمال شرقی شهر شیراز قرار دارد. این پارک که با احداث جاده شیراز - اصفهان به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شده پوشش گیاهی خاصی دارد و زیستگاه گونه‌های ارزشمند حیات‌وحش نظیر آهو، قوچ، بز و میش، روباه، پلنگ و انواع گربه‌‌سانان است. آسمان بمو هیچ‌گاه خالی از پرندگان نیست. ۵۵ نوع پرنده در این پارک آمارگیری شده که ۲۶ گونه بومی منطقه هستند. این پرندگان در سراسر سال در پارک دیده می‌شوند که از آن جمله می‌توان به عقاب طلایی، هما، کرکس، دال، کبک، تیهو، کوکر سفید و سینه‌سیاه اشاره کرد. علاوه‌براین، ۲هزار گونه از ۸ هزار و ۲۰۰ گونه گیاهی که در این منطقه وجود دارد ۳۴۰ گونه آن اندمیک (منحصر‌به‌فرد) است. در میان مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان محیط‌زیست که شامل پارک ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه‌های حیات‌وحش و مناطق حفاظت شده است، پارک‌های ملی از بیشترین حفاظت برخوردارند.