روي زمين بر چه مبنايي ارزش‌گذاري مي‌شوند و به اين ترتيب بر اساس خدماتي كه به انسان ارائه مي‌كنند بايد اولويت‌بندي شوند. اين چنين رويكردي كار فعالان محيط‌ زيست را در جهت حفاظت از گونه‌هاي به شدت در معرض خطر بر روي زمين، دشوارتر ساخته است.

بنابر گزارش سايت رسمي IUCN، دكتر الن بوچر از ديگر متخصصان انجمن جانورشناسي لندن و از دستياران تهيه‌كننده اين گزارش نيز خاطر نشان ساخت: تمام گونه‌هايي كه در اين فهرست نامبرده شده‌اند منحصر به فرد و غيرقابل جايگزيني هستند و چنانچه نسل‌شان بر روي زمين منقرض شود با هيچ سرمايه‌اي نمي‌توان آنها را دوباره به حيات بازگرداند. اما تنها راه جلوگيري از نابودي اين گونه‌هاي ارزشمند، اقدام فوري براي مبارزه در جهت افزايش شانس بقاي آنها است.

وي افزود: از سوي ديگر دستيابي به چنين موقعيتي، مستلزم نهادينه كردن اصول اخلاقي و وجداني در بين انسان‌ها است تا با تمام وجود بپذيرند كه تمام موجودات زنده حق حيات دارند و به عنوان يك اصل اخلاقي به اين امر پايبند بمانند.

حاميان حفاظت از محيط زيست همواره تاكيد دارند كه مهم‌ترين عامل انقراض گونه‌ها و جانداران مختلف بر روي زمين، انسان‌ها هستند.

در اين گزارش تاكيد شده است كه 100 گونه مختلف گياهي و جانوري از 48 كشور مختلف جهان در فهرست گونه‌هاي به شدت در معرض خطر نابودي هستند كه اگر اقدامي براي حفظ بقاي آنها صورت نگيرد به طور كامل از روي زمين ناپديد خواهند شد. از مهم‌ترين گونه‌هاي در معرض خطر در اين فهرست مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

- تنبل كوتوله سه انگشتي با نام علمي «براديپوس پيگمائوس» كه جزيره «اسكودو» واقع در 17 كيلومتري ساحل پاناما، تنها زيستگاه اين جانور پستاندار در جهان است.

- سائولا يا تك شاخ آسيايي با نام علمي «پسودوريكل نيگتين‌هنيس» كه يكي از پستانداران به شدت در معرض خطر در جنوب شرق آسيا است و از خانواده گوزن‌ها به شمار مي‌آيد.

- درخت بيد خال خال و رنگين با نام علمي «كريپتومايسيس ماكسي موس» كه آخرين نمونه‌هاي آن فقط در ناحيه كوچكي از ويلز در انگليس باقي مانده است.

اين گزارش در كنگره جهاني حفاظت از محيط‌ زيست IUCN در كره جنوبي ارائه مي‌شود.