این پرنده 36سانتی متر طول دارد و از سایر اردک ها کوچک تر است. بسیار اجتماعی است و به سرعت و تیز به پرواز در می آید. در پرنده نر سر تیره و بدنش خاکستری به نظر می آید. ولی سر به رنگ بلوطی است و دو نوار پهن چشمی به رنگ سبز دارد در دو طرف زیر دمگاه دو لکه زرد نخودی و در دو طرف حاشیه بدن و شانه دو نوار افقی سفید رنگ دیده می شود. ماده ها لکه لکه ای و قهوه ای مایل به نخودی اند. هر دو جنس آینه بالی تیره و سبز براق دارند. زیرتنه سفید و شاهپرهای بال سیاه مایل به قهوه ای است. روتنه و شانه ها خاکستری و گردنش لکه لکه ای خاکستری است که نقطه نقطه های قهوه ای در آن مشاهده می شود مانند خوتکای ابرو سفید است، با این تفاوت که فاقد طرح مشخص صورت است. در ارتفاع پایین و به صورت گله های انبوه و نامنظم پرواز می کنند. صدای پرنده نر شیپور مانند و شبیه کریک- کریک و صدای پرنده ماده شبیه صدای ماده سرسبز غار غار است. این پرنده در مناطق تالابی، برکه ها، باتلاق ها، مصب ها، دریاچه ها و سواحل دریا به سر می برند. در ایران زمستان ها به صورت مهاجر و به وفور دیده می شود و به ندرت در تالاب هایی جنوبی دریاچه ارومیه تولید مثل می کنند. علاوه بر حفاظت از زیستگاه های تالابی این پرنده در سرتاسر ایران، کنترل میزان شکار این پرنده و همچنین حفاظت از منطقه تولید مثل در جنوب دریاچه ارومیه به توجه خاصی نیاز دارد.

برگرفته شده از راهنمای پرندگان ایران دکتر جمشید منصوری