این پرنده 41سانتیمتر طول دارد و از سایر کبوترها پرجثه تر و بزرگ تر است. گردن خاکستری شرابی با جلای سبز و ارغوانی است که در هر طرف آن لکه سفیدی دیده می شود. در پرواز، روی هر دو بالش نوار پهن سفیدی به صورت اریب به چشم می خورد. روتنه خاکستری، دم خاکستری با نوارپهن و سیاهی در انتها، شاهپرهای بال تیره، سینه صورتی، شکم و زیرتنه خاکستری مایل به صورتی و منقار قرمز نارنجی با انتهای روشن تر است. پرنده جوان کمرنگ تر بوده و با سر خاکستری و گردن قهوه ای مایل به نخودی، بدون لکه سفید دو طرف گردن دیده می شود. پرواز این پرنده آرام تر و سنگین تر از سایر کبوترهاست. رنده اجتماعی است و اغلب در غیر فصل تولید مثل، در گروه های بزرگ دیده می شود. صدای این پرنده بلند و شبیه "کو-کوه-کو-کوو-کوو" شنیده می شود. این پرنده در اغلب مناطق، پارک های جنگلی و گاهی درون شهرها، کشتزارها و مناطق درختی به سر برده و داخل پرچین ها لانه های متروک آشیانه می سازد. در ایران زمستان ها به وفور دیده شده و به تعداد نسبتاً فراوان نیز تولید مثل می کند. چنین به نظر می رسد که این پرنده در حال حاضر به جز حفاظت از مناطق تولید مثل و کنترل شکارش نیازی به اقدامات ویژه حفاظتی ندارد.