روتنه خاکستری و خطوط تیره روی دم مشخص می شوند. پرنده جوان شباهت بسیاری با جوان های لاچین دارد، اما در حاشیه بیرونی پرهای دم، خال های نخودی و نوار تیره پشت چشم کمتر، واضح دیده می شود و جثه اش نیز بزرگتر است. پرنده ای بسیار جثور است و به حیوانات بزرگتر از خود حمله می کند. در نزد اعراب به سبب استفاده در قوش بازی بسیار مورد توجه است. صدای این پرنده شبیه شاهین و به صورت غرغر است و حد واسط میان گیلانشاه و کاکایی نقره ای است. این پرنده در استپ های کم درخت، کوهپایه ها، کوهستان ها و نواحی نیمه بیابانی بسر برده و در شکاف صخره ها یا روی درختان آشیانه می سازد و گاهی نیز از آشیانه های قدیمی بهره برده و تولید مثل می کند. در ایران در زمستان ها فراوان است و به وفور در نواحی غربی کشور تولید مثل می کند. این پرنده در زمره پرندگان حمایت شده است و ضمناً مورد علاقه شدید قوشبازان برای شکار هوبره است. بنابراین باید برای حفاظت از محل های تولید مثلش و همچنین صید آن اقدامات جدی تری صورت گیرد.