فيلها را بسيار جالب توجه مي دانند.

در اين آزمايش از فيلهاي آسيايي استفاده شد تا در ازاي کشيدن طناب و جلو کشيدن سکو، پاداش غذا دريافت کنند. اين در حالي بود که يکي از طنابها به سستي به دور سکو پيچيده شده بود و در صورتي که سر ديگر طناب کشيده مي شد، طناب به راحتي از سکو جدا شده و سکو از جايش تکان نمي خورد.

زماني که فيلها با تاخير زماني وارد ميدان شدند، به سرعت آموختند که براي فيل ديگر صبر کنند تا آزمايش را به همراه يکديگر آغاز کنند. همچنين يکي از فيلهاي حاضر در آزمايش که جوانترين فيل نيز به شمار مي رفت به سرعت ياد گرفت که براي به دست آوردن پاداش نبايد به تنهايي زحمت بکشد. او فرا گرفت که تنها کافي است پايش را بر روي بخش سست طناب بگذارد تا دوستش سر ديگر طناب را با خيال راحت کشيده و سکو را جا به جا کند.

بر اساس اين گزارش، پيش از اين نيز محققان بسياري رفتارهاي فيلهاي وحشي را مورد بررسي قرار داده و متوجه کمک رساني هدفمند اين جانداران به يکديگر شده بودند، براي مثال در يک مورد گروهي از فيلها به فيلي که در ميان گلها به دام افتاده بود کمک کردند و يا اين جانداران در حالتي ديده شده اند که براي يکي از اعضاي از دست رفته خانواده در حال عزاداري بودند.